|
|
|
| فروش قير امولسيون ،قير پاش ،آسفالت سرد و... با پايينترين قيمت www.iranicc.ir |
|
قابل رقابت در کيفيت ، مزيت در قيمت ، حمل وتحويل آسان.
اين مرکز با داشتن توانايي تامين قير امولسيوني و حمل آن براي سراسر نقاط کشور آمادگي خود را جهت فروش اين محصول اعلام ميدارد.
همچنين اين مرکز امکان توليد محصولات جانبي قير امولسيون شبيه قير پاش و مخازن قير امولسيون و آسفالت سرد و ... را دارد.
لذا جهت اطلاع از قيمت به روز قير امولسيوني هم به( صورت تک کوتينگ و هم پريم کوتينگ) و سفارش با مهندس امير حبيبي با شماره ي 09126277388 تماس حاصل فرماييد.
قير امولسيون چيست ؟
امولسيون، مخلوطي از دو مايع غير قابل امتزاج است كه يكي از اين مايعات به صورت ذرات ريزي، در مايع ديگر معلق مي باشد. مايع معلق شده را فاز داخلي يا فاز غيرپيوسته و مايع ديگر را فاز خارجي يا فاز پيوسته مي نامند.
امولسيون ها به لحاظ نوع فاز معلق به دو دسته آب در روغن و روغن در آب تقسيم مي شوند. در امولسيون ها به روشهاي مختلف ميتوان مشخص نمود كه كدام فاز پيوسته و كدام فاز غيرپيوسته است. جهت تعادل دو فاز داخلي و خارجي در امولسيون و يا به عبارت ديگر براي ساخت امولسيون و حفظ ثبات اين دو فاز به صورت معلق، موادي به مخلوط دو مايع افزوده مي شود كه امولسيون ساز يا امولسيفاير ناميده مي شود. در بعضي موارد لازم است كه پايداري امولسيون را افزايش داد به اين منظور ماده ديگري به نام پايدار كننده به امولسيون اضافه ميگردد.
امولسيون هاي قيري
قيرامولسيون يک نوع امولسيون روغن در آب است. ذرات قير در اين مخلوط به صورت گلبول هاي معلق باردار در محلولي از آب و ساير سازنده ها شناور است.
قطر دانه هاي قير معمولاً در دامنه 0.001 تا 0.002 ميلي متر مي باشد.
اجزاي تشکيل دهنده امولسيون هاي قيري:
قير Bitumen
حلال Solvent
آب Water
امولسيفاير Emulsifier
اسيد Acid
پايدارکننده Stabiliser
پليمر Polymer
قير، آب و امولسيون ساز اجزاي اصلي تشکيل دهنده امولسيون هاي قيري مي باشند. در بعضي موارد ممکن است فاز آبي امولسيون قيري حاوي پايدار کننده نيز باشد. تحقيق در مورد سه جزء اصلي تشکيل دهنده امولسيون قيري يعني قير، آب و امولسيون ساز جهت درک عملکرد امولسيون قيري ضروري است.
تقسيم بندي براي امولسيونهاي قيري بر اساس ضابطه هاي زير مي باشد:
1- ساختار يوني (علامت بار الکتريکي ذره)
2- پايداري در تماس با مصالح سنگي تند شکن (ناپايدار)، متوسط شکن(نيمه پايدار)، ديرشکن (پايدار و بسيار پايدار)
چرا امولسيون ؟
قير در دماي محيط به حالت جامد يا نيمه جامد ميباشد كه كارايي لازم را ندارد ولي ميتوان به سه روش زير آنرا قابل استفاده نمود كه عبارتند از:
1 -حرارت دادن قير
2-مخلوط نمودن قير با حلالهاي نفتي(قير محلول)
3-مخلوط نمودن قير با آب به صورت امولسيون قيري
روش اول معمولاً براي كارهاي با حجم بالا مورد استفاده قرار مي گيرد. روش دوم امروزه گران تمام مي شود زيرا باعث هدر رفتن حلالهاي نفتي، آلودگي محيط زيست و انتشار هيدروکربنها بويژه در مناطق شهري شده و خطرات ناشي از آتش سوزي را به همراه خواهد داشت. ضمناً اجراي كار در اين حالت بايد در فصل مساعد و با مصالح سنگي خشك و غير مرطوب انجام شود.
امولسيونهاي قيري بر حسب مورد مصرف بايد خصوصيات ويژه اي داشته باشد مثلاً مشخصات امولسيون قيري كه براي ايجاد لايه چسبنده بين دو لايه آسفالتي استفاده مي شود با امولسيون قيري كه براي تهيه مخلوط آسفالتي سرد به كار مي رود متفاوت مي باشد.
در ضمن با توجه به سياستهاي دولت جمهوري اسلامي در قالب برنامه هاي توسعه سوم و چهارم در زمينه شاخص هاي زيست محيطي ، استفاده از امولسيون قير در ايران آغاز و به تدريج جايگزين قير محلول با حلالهاي نفتي ( نظير MC250 ) كه داراي اثرات زيانبار زيست محيطي بوده و بار مالي فراواني را به واسطه واردات نفت سفيد بر كشور تحميل مي كند ، خواهد شد.
شايان ذكر است اين طرح از اولويت هاي وزارت راه وترابري بوده و دستور العمل استفاده از محصول، توسط سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور و موسسه قير و آسفالت تدوين و ابلاغ شده است.
هزينه بالاي راهاندازي و نگهداري كارخانجات آسفالت گرم و مضرات زيست محيطي از يكسو و محدوديت توزيع و حمل آسفالت گرم از مهمترين عواملي است كه در آينده بسيار نزديك تهيه و استفاده از آسفالت گرم را در دنيا ممنوع خواهد كرد.
در حال حاضر استفاده از قير امولسيون ( قير با حلال غير نفتي ) و آسفالت سرد جهت جايگزيني مد نظر قرار دارد.
امروزه چند فاكتور مهم در مورد كيفيت آسفالت مورد بررسي قرار مي گيرد.
• قدرت و توانائي حمل به مسافت هاي طولاني.
• توانائي استفاده از آسفالت با ضخامت هاي كم.
• سرعت پخش آسفالت مخصوصاً در شهر هاي بزرگ و مجتمع هاي مسكوني که در اجراي پروژه ها با موانع زيادي روبه روست.
• قيمت تمام شده مناسب و ارزان.
• عدم تضاد با شاخص هاي زيست محيطي و سلامتي انساني.
• سرعت راه اندازي كارخانه مادر و امكان پشتيباني از كارگاه هاي اجرائي.
• پيچيده نبودن ماشين آلات مورد نياز و سهولت استفاده.
• مناسب جهت هر نوع آسفالت و روكش ( خيابان - اتوبان - باند فرودگاه)
امروزه روند تغيير سيستم راهسازي گرم با استفاده از روشهاي امولسيوني در صدر فعاليت بسياري از كشورها قرار گرفته و ميرود تا در اين دهه كاملاً جاي خود را با آسفالت گرم تعويض نمايد.
سابقه استفاده از امولسيونهاي قيري براي ساخت و نگهداري راهها به 1920 برميگردد و از سالهاي 1953 امولسيونهاي قيري كاربرد گستردهاي يافت و در ساخت آزادراهها، بزرگراهها، راههاي اصلي، فرعي و روستايي به روش آسفالت سرد، انواع آسفالتهاي حفاظتي، اندود سطحي، مصرف در لكه گيري و نگهداري و بهسازي راهها و... از آن استفاده ميشود. امولسيونهاي قيري داراي مزاياي فراواني هستند از قبيل:
• ايمني بيشتر
• صرفه جويي در هزينه
• تنوع كاربرد
• صرفه جويي در مصرف انرژي
• و کاهش آلودگي زيست محيطي
• امکان استفاده آنها روي سطح مرطوب
امولسيونهاي قيري بدون از دست دادن چسبندگي، لايه نازكي از قير را بر روي مصالح سنگي يا سطوح روسازي بر جا ميگذارد.
خواص امولسيون
شکست
امولسيون مي بايست در خلال مراحل نگهداري و حمل و نقل پايدار باشد. اما به هنگام استفاده به سرعت بشکند، اين کيفيت به آساني با امولسيون هاي کاتيوني دست يافتني است، زيرا امولسيون هاي کاتيوني در تماس با بيشتر مصالح دانه اي به طور شيميايي واکنش داده و شکسته مي شوند.
در بيشتر موارد مصالح دانه اي داراي با منفي مي باشند و به همين خاطر امولسيون سازهايي با بار مثبت به طور الکترواستاتيک جذب مصالح دانه اي شده و باعث مي شوند که امولسيون شکسته شود و علاوه بر اين امولسيون سازها در اين مقطع به عنوان يک عنصر چسبنده عمل مي کنند.
عمل شکست مي تواند از طريق انتخاب امولسيون ساز و محتواي امولسيون ساز کنترل شود. ساير عواملي که بر شکست تأثير مي گذارند، عبارتند از دما، رطوبت و نوع قير.
يک امولسيون آنيوني به طور شيميايي شکسته نمي شود. آب، تبخير شده و باعث مي شود که امولسيون شکسته شود که اين فرايندي بسيار کندتر و با خاصيت چسبندگي بسيار ضعيف مي باشد.
به طور کلي عواملي را که بر فرايند شکست امولسيون قيري تأثير مي گذارند مي توان به شرح زير طبقه بندي کرد:
- سرعت جذب آب امولسيون قيري توسط سنگدانه ها (سنگدانه متخلخل و يا سنگدانه هاي با بافت زبر و خشن، به دليل جذب آب امولسيون قيري، فرايند شکست را تسريع مي کنند)
- درصد رطوبت مصالح سنگي قبل از عمل اختلاط سنگدانه و امولسيون قيري.
- شرايط جوي شامل دماي محيط، رطوبت نسبي و سرعت باد.
- نيروهاي مکانيکي ناشي از غلطک زني و ترافيک. فشار غلطک تا مقدار معيني، موجب خروج آب از مصالح مي شود.
- دانه بندي مصالح سنگي و نوع کاني هاي تشکيل دهنده آن (مخلوط هاي امولسيون هاي قيري با دانه بندي ريز سطح مخصوص زيادتري نسبت به مصالح درشت دانه دارند و لذا زودتر مي شکند. نوع کاني هاي تشکيل دهنده سنگدانه ها نيز به دليل احتمال واکنش شيميايي بين امولسيون ساز در سطح سنگدانه ها بر سرعت شکست امولسيون قيري اثر مي گذارد. مصالحي که بيش از اندازه مواد ريزدانه دارند و يا داراي اندود خاکي باشند شکست امولسيون قيري را تسريع مي کند.
- نوع و مقدار امولسيون ساز
- شدت بار الکتريکي سنگدانه ها نسبت به بار الکتريکي امولسيون ساز، که يک عامل مهم محسوب مي شود.
- پديده انعقاد شيميايي بدليل پيش مقدار آب امولسيون قيري موجب ناپايداري امولسيون قيري مي گردد.
طبق استاندارد ASTM و بر اساس سرعت شکست امولسيون هاي کاتيوني در تماس با مصالح، مي توان آن ها را به شکل زير طبقه بندي کرد:
امولسيون هاي تند شکن CRS: Cationic Slow Setting
امولسيون هاي امولسيون هاي کند شکن CMS: Cationic Medium Setting
امولسيون هاي پايدار CSS: Cationic Slow Setting
امولسيون هاي CQS: Cationic Quickly Setting
در استاندارد AASHTO نگذاشتن حرف C در ابتداي اسم اختصاري، به معناي آنيوني بودن امولسيون است.
اعداد 1 و 2 که گاهي در انتهاي نام امولسيون مي آيد نشان دهنده دسته اي است که امولسيون بر اساس ويسکوزيته به آن تعلق دارد. مثال: CRS1 يا CRS2.
ويسکوزيته (کندرواني)
مقاومت سيالات را در برابر جاري شدن، کندرواني گويند. براي تعيين کندرواني امولسيون قيري از ويسکوزيته سنج سيبولت فيورول استفاده مي شود. کندرواني امولسيون قيري بايد به اندازه اي باشد تا در مدت زمان ذخيره سازي در محدوده قابل قبولي باقي بماند، لذا توليد کنندگان بايد قادر به توليد امولسيون قيري با کندرواني مورد نظر باشند.
عوامل بسياري بر کندرواني امولسيون قيري تأثير مي گذارند. از مهم ترين آنها:
ميزان قير، دماي امولسيون قيري و توزيع اندازه ذرات قير پخش شده در امولسيون مي باشد. نوع و مقدار ماده امولسيون ساز، نوع و مقدار پايدار کننده و ميزان املاح موجود در قير از ديگر عواملي هستند که در کندرواني امولسيون هاي قيري تأثير دارند.
تغييرات کندرواني امولسيون قيري بر حسب تغييرات اندازه ذرات
نشست
نشست فرايندي است که طي آن فاز قير يا بخشي از آن به سمت ته ظرف امولسيون حرکت مي کند. اگر ذرات قير در امولسيون نشست نمايند، بدين معني نيست که که امولسيون قير ناپايدار است، غالباً هم زدن آرام، امولسيون قيري را به کيفيت اوليه بر مي گرداند. به هر حال، اگر پايداري امولسيون قير ضعيف باشد، ممکن است نشست منجر به انعقاد و شکست امولسيون قيري گردد.در اين حالت با هم زدن نمي توان کيفيت امولسيون را به مدت زيادي حفظ کرد. درجه نشست امولسيون نشان دهنده عمر بهره برداري از آن مي باشد.
نشست امولسيون به واسطه نيروي ثقل و اختلاف وزن مخصوص بين دو فاز آن مي باشد، حتي اگر اين اختلاف کم باشد. همچنين اگر ذرات قير در امولسيون، درشت و ميزان قير کمتر از 65% باشد، نشست ممکن است اتفاق بيفتد. سرعت سقوط ذرات قير در امولسيون بستگي به ميزان قير در امولسيون دارد که با افزايش مقدار قير کاهش پيدا مي کند. در امولسيون هاي قيري حاوي بيش از 65% قير معمولاً نشست، بسيار کم و ناچيز است. برخي از روش هايي که براي کاهش يا جلوگيري از نشست استفاده مي شوند عبارتند از:
- کاهش وزن مخصوص قير با افزودن حلال
- افزايش غلظت فاز آب با اضافه کردن ماده تغليظ کننده
- جلوگيري از لخته شدن با تغيير نوع و غلظت پايدار کننده و امولسيون ساز يا با تغيير درجه اسيدي
- کاهش اندازه ذرات قير، به عنوان مثال آسياب نمودن بهتر يا تغيير ماده امولسيون ساز
- بهبود شرايط ذخيره سازي از جمله نگهداري امولسيون قيري دردماي بالاتر از دماي محيط.
در بعضي حالات ذرات قير در امولسيون به سمت بالا مي آيند، اين پديده خامه اي شدن ناميده مي شود و زماني اتفاق مي افتد که وزن مخصوص قير کمتر از وزن مخصوص آب باشد؛ به عنوان مثال، مقدار حلال در قير زياد باشد.
لخته شدن
لخته شدن فرايندي است که در آن ذرات قير شروع به چسبيدن به يکديگر مي نمايند. اغلب اوقات در اين فرايند ذره بزرگتر مرکزي که ذرات کوچکتر اطراف آن را احاطه نموده، تشکيل مي شود. ذرات لخته شده قير غالباً با هم زدن مجدد پراکنده مي شود.
انعقاد
به فرايندي که ذرات قير در امولسيون به يکديگر بپيوندند و به شکل ذرات بزرگتر درآيند، انعقاد گويند. غالباً انعقاد به دنبال لخته شدن اتفاق مي افتد. اين فرايند مي تواند به علت اعمال مکانيکي نظير هم زدن، پمپ کردن يا لرزاندن شروع شود. پديده انعقاد که در فرايند شکستن امولسيون قيري اتفاق مي افتد به نوع مصالح سنگي بستگي دارد.
چسبندگي
چسبندگي امولسيون قيري نتيجه فرايند شکست مي باشد. اثر متقابل امولسيون قيري و مصالح سنگي بستگي به بارهاي الکتريکي موجود در ذرات امولسيون قيري و سطح مصالح سنگي دارد. اگر بارها غير همنام باشند، مي توان پوشش و چسبندگي مطلوب را انتظار داشت، در غير اين صورت کيفيت مطلوب نخواهد بود. به همين منظور است که امولسيون قيري آنيونيک را براي مصالح آهکي (داراي بار مثبت) مصرف مي نمايند. امولسين هاي قيري آنيونيک در مواردي که مصالح سنگي داراي سطح با بار الکتريکي منفي هستند، کمتر کاربرد دارد. بنابراين چسبندگي خوب بين مصالح سنگي با بار الکتريکي منفي و امولسيون قيري کاتيونيک کاملاً منطقي به نظر مي رسد. امولسيون ساز هاي موجود در امولسيون هاي قيري کاتيونيک، ذرات قير را داراي بار مثبت کرده و به سمت مصالحي که داراي بار منفي مي باشند، سوق مي دهد. مصالح سنگي که داراي سطح با بار الکتريکي به ميزان مساوي از بارهاي مثبت و منفي مي باشند، قابليت اختلاط با هر يک از دو نوع امولسيون قيري کاتيونيک و آنيونيک را دارا مي باشند؛ به عبارت ديگر براي امولسيون هاي قيري آنيونيک با مصالح اسيدي نظير سيليس و کوارتز، کاتيون معدني Na و K در امولسيون ساز روي سيليس جذب مي شوند. اين کاتيون ها به سطحي به سطحي که جذب آن شده اند، خاصيت روغن دوستي نمي دهند؛ ضمناًً چون فعاليت سطحي هم ندارند، بنابراين چسبندگي ضعيفي را نتيجه خواهند داد. از طرف ديگر در نتيجه شکست امولسيون هاي قيري کاتيونيک بر روي مصالح سنگي اسيدي يا قليايي يون هاي کاتيون آلي R-NH3 روي سطح مصالح سنگي قوياً جذب مي شود. اين کاتيون خاصيت روغن دوستي را به سطحي که جذب آن شده است، مي دهد. چسبندگي قوي لايه نازک قير با سطوح مصالح سنگي، منجر به جابجايي آب مي گردد. بدين طريق امولسيون ساز هاي کاتيونيک، بعد از شکست امولسيون به عنوان عامل ضد لخت شدگي عمل مل نمايند. براي به دست آوردن بهترين نتايج در مواردي که هيدروکلريدآمين به عنوان عامل امولسيون ساز استفاده مي شود، بايد درجه اسيدي امولسيون کمتر از 4.5 باشد. علت کم بودن درجه اسيدي لازم اين است که پايداري ذخيره سازي امولسيون تقريباً به يونيزاسيون کامل هيدروکلريدآمين بستگي دارد که فقط در درجه اسيدي کمتر از 4.5 اتفاق مي افتد. در درجه اسيدي خيلي کم يون هاي هيدروژن آزاد اسيد کلريدريک تمايل به خنثي نمودن بارهاي منفي اطراف سطوح مصالح سنگي دارند که سطح کمتري را براي يون هاي مثبت آمونيوم بر جاي مي گذارد.
قير امولسيون چگونه توليد مي شود؟
توليد امولسيون ها
يک کارخانه توليد امولسيون قيري مي تواند از نوع پيمانه اي (مرحله اي) و يا از نوع پيوسته (مداوم) باشد و در بيشتر حالات، يک آسياب کلوئيد جزء ملحقات اين کارخانه ها مي باشد. در فرايند توليد، در جايي که امولسيون توليد مي شود، يک محلول امولسيون ساز و قير از ميان آسياب کلوئيدي عبور داده مي شود.براي امولسيون هاي کاتيوني، محلول صابوني شامل آب، امولسيون ساز و اگر نياز باشد، يک پايدار کننده مي باشد که با دقت و با نسبت هاي مناسب با يکديگر مخلوط مي شوند تا يک محلول يکنواخت با PH مناسب بدست آيد. حلالي نظير نفت سفيد اغلب قسمتي از امولسيون مي باشد، که قبل از آسياب کلوئيدي با قير، محلول امولسيون ساز يا امولسيون مخلوط مي شود.
در سيستم هايي که تحت فشار نيستند، در طي توليد، دماي امولسيون هرگز نبايد به C 100ْ برسد و بايد بين C ْ85 الي C ْ95 نگه داشته شود. به منظور اجتناب از بالا رفتن موضعي دما، اختلاف دماي بين قير و محلول امولسيون ساز بايد تا حد امکان کم باشد؛ هر چند که قير بايستي آنقدر گرم باشد که قابل پمپ شدن باشد.
کارخانه توليد قير امولسيون از نوع پيمانه اي (Batch plants)
در کارخانه توليد امولسيون قير از نوع پيمانه اي، محلول امولسيون ساز، در يک مخزن پيمانه اي تهيه و مخلوط مي شود. اگر حلال بايد به کار برده شود، آن را به قير اضافه مي نمايند، پس براي قير يک مخزن پيمانه اي نياز مي باشد. علاوه بر اين، حلال نيز بايد در خط توليد اضافه شود. امکان دارد که موادي با حجم زياد، يعني قير و آب، به وسيله استفاده از شاخص نشان دهنده ارتفاع اندازه گيري شوند. فقط موادي با حجم کم، يعني حلال و مواد شيميايي، بايد به وسيله يک دستگاه حجمي بهتر، وزن يا اندازه گيري شوند.
در ساده ترين کارخانه هاي امولسيون قير از نوع پيمانه اي، پيمانه هاي قير و محلول امولسيون ساز در حجم هايي که مطابق با باقيمانده قير خواسته شده است، فراهم مي شود و سپس در ميان آسياب کلوئيدي، جاذبه اي فراهم مي شود تا اينکه مخازن پيمانه اي خالي شود. نصب خيلي بهتر شامل پمپ هايي است که امکان دارد از ريزش باقيمانده قير جلوگيري کند تا سرانجام به همه محصولات، کيفيت خيلي بهتر بدهد.
کارخانه توليد قير امولسيون از نوع پيوسته (Continuas Plants)
کارخانه توليد امولسيون قير از نوع پيوسته، مخازن پيمانه اي، قير و محلول امولسيون سازي که مستقيماً تهيه شود را ندارد. محلول امولسيون ساز به طور اتوماتيک تهيه مي شود و طبق فرمولاسيون انتخاب شده، به وسيله وارد کردن امولسيون ساز، اسيد و پايدار کننده به داخل آب، قبل از ورود آب به داخل آسياب، واکنش بين امولسيون ساز و اسيد اتفاق مي افتد.
آب به وسيله يک گرمکن دائمي، تا يک دماي مناسب گرم مي شود. کارخانه توليد قير امولسيون از نوع پيوسته، نياز به امولسيون ساز هايي دارد که به آساني در آب پخش شوند تا اينکه اجازه يابند به تندي با اسيد واکنش دهند. براي کنترل دز اسيد، درست قبل از آسياب، يک PH متر در آب قرار مي گيرد. همچنين قير و اگر لازم باشد حلال، به طور پيوسته وارد آسياب مي شوند. قير درون يک مخزن، در دماي مناسب نگه داشته مي شود. کارخانه توليد قير امولسيون از نوع دائمي تا هنگامي که ماده و فضاي نگهداري در دسترس باشد، مي تواند کار کند.
مزاياي عمده کارخانه توليد امولسيون قير از نوع پيوسته بيشتر از نوع پيمانه اي است و اين مزايا عبارتند از:
- تغيير سريع از يک نوع امولسيون به نوع ديگر
- به کار و هزينه جابجايي کمتري نياز مي باشد.
- خطرات سلامتي نسبت به مواد شيميايي تقريباً از بين مي رود.
- استفاده بيشتر از طريق حذف پيمانه ها
مشخصات آگهی
|
|
|
|
|
|
| آگهي هاي مرتبط با آگهي بالا |
|
|
|
|
|
شرايط ارسال آگهي
.GIF)
